Ro & Ralph | Brasil

ja Uruguay! We besloten om metropool Buenos Aires achter ons te laten en richting metropooltje Montevideo, Uruguay te gaan. Na een laatste avond steak in St. Telmo en nog eenmaal de drukke avenues over te hebben gelopen, zijn we met de buquebus (ferry boot) in 3 uur naar montevideo geknald. De hotels worden er niet minder op, want 4* hotel Embajador wordt ons nieuwe onderkomen dankzij de peso waarde. Dus backpacken in stijl!

Eerste avondje opgetrokken met een Nederlandse die hier werkt, maar die toevallig de volgende ochtend naar BA ging. Maar in ieder geval goede rondleiding gehad. Montevideo voelt veel kleiner aan, helemaal als je van BA komt. Het is een van de meest welvarende steden en de veiligste stad van Z-Amerika en zo voelt het in ieder geval aan. Heel klein, gezellig, ruimte, voelt gewoon goed.

Al het oude centrum verkend, alleen dat is dus aardig snel gebeurd. Langs de kustgegaan, daar eindelijk weer een beetje zon opgepakt, want dat is ook al aardig lang geleden.

dinsdag 8 april 2008

kort na aankomst de stad in gegaan. Locatie van hotel is perfect op parallel straat van Av. 9 Julho (grote straat dwars door centrum). We kregen van het hotel een folder van tax free shopping center Pacifico, dus daar gingen we maar s naar toe, omdat de nodige kleren aan vervanging toe waren. Maar het had net zo goed een museum kunnen zijn. Galeria Pacifico is gebouwd in 1908, marmer, muur- en plafondschilderingen en de winkels die er dan bij horen (Boss, Dior e.d.) Maar door de lage peso valt het echt reuze mee.

Verder het centrum in gegaan, omdat Buenos Aires bekend staat om haar shopping mogelijkheden!

Woensdag 9 april
De historische stad verkend. Via Av. de Mayo (allereerste straat) bij Casa Rosado gekomen (bekend van de toespraak van Evita Peron). Verder gewoon door de immense straten gelopen. Echte avenues met nog heel veel historische gebouwen. Langs Av. Corrientes (broadway van Z-Amerika) en Av. 9 Julho gelopen. Dit staat ook beschreven als ´s werelds wijdste weg en dat kun je zien als je dit kruispunt moet oversteken!

Inmiddels hebben we onze eigen koers; de steak ratio.
´s Avonds hebben we in de oude wijk St. Telmo in een druk restaurantje een ojo de bife (rib eye steak) gegeten voor een paar eurotjes. Nog nooit in ons leven zo`n groot stuk vlees op mn bord gekregen dat zo perfect was gebakken…Deze week dus elke dag steak.

Verder op vrijdag 11 april naar de Davis Cup gegaan (Argentinie-Zweden). In Parque El Roca in de buitenlucht met 15.000 zingende, schreeuwende en fluitende Argentijnen gekeken naar een goeie pot.

En het houdt niet op met de verwennerij, dag later namelijk naar een Spa gegaan. Tja, de peso is nou eenmaal niets waard. Dus heerlijk in een heel oud mannen badhuis gestoomd, gezweet en een uur laten doormasseren. Heerlijk relaxt en ontspannen ´s avonds in de wijk Palermo aangeschoven voor wederom een steak. Oh ja, de flessen rode Argentijnse wijn smaken ook prima!

maandag 7 april 2008

op naar buenos aires. Om 1400 de Cruzero del Norte bus genomen naar BA. Eerst nar 10 minuten rijden op de brazilaanse grens de nodige papieren en stempels ontvangen. Daarna na tien minuten verder rijden op de Argentijnse grenspost stempels en de tassen door een scanner. Ergens in de avond op de snelweg aangehouden door de MP voor een controle/inspectie met een drugshond.

In ieder geval viel de busrit hartstikke mee, met de stoelen die helemaal plat konden, kussentje en dekentje erbij. ´s Avonds wat eten en drank en zelfs champagne, dus toen we wakker werden, zaten we al dicht bij Buenos Aires. Rond 1000 aangekomen op centrale busterminal. Hier was een toeristische informatie stand, dus wat boekjes en folders gekregen over de stad en hotels. Gran Hotel Argentino wordt onze huis voor de aankomende week. Aardig wat korting kunnen regelen via de telefoon (USD 70 pn). En het hotelletje is super. Mooie ruime kamer, eindelijk weer s een goede douche. En ESPN op de tv!

vrijdag 4 april

bijgeslapen in Hotel del Rey in Foz Iguacu van een paar intense dagen Amazone en het vliegen via Sao Paulo. Wel een heerlijk hotel met een goed uitgebreid ontbijtje. Daarna even uitgezocht hoe we het beste naar de watervallen kunnen gaan, want daar gaat het uiteindelijk om in Foz. Met stadsbusje naar de braziliaanse kant van de watervallen gegaan. En ze zijn inderdaad indrukwekkend. Wat een geweld van water en geluid. Af en toe gewoon een half uur stil gestaan en het uitzicht proberen op te nemen, want het is onwaarschijnlijk groot. Strak blauwe lucht vandaag, dus het is een perfecte combinatie van zon, vocht van de watervallen en regenbogen. ´s Avonds bij de buren van het hotel een simpele prato quente (RS 7) gegeten en een filmpje gekeken.

De volgende dag naar de Argentijnse kant van de watervallen gegaan. Sowieso grappig dat je in Foz echt in een drielandenpunt bevindt, want je hebt uitzicht op paraguay en je kunt dus ook zo naar argentinie. Met de bus naar Puerto Iguazu, eerst langs de grenspost voor stempels en controle. Daarna met een argentijnse stadsbus naar de watervallen. Heeft even geduurd, maar dan heb je eenmaal aangekomen wel een ander uitzicht. Vooral de diablo waterval (grootste van het park) kun je nu van veel dichterbij bekijken. Dus vandaag officieel ook argentinie bezocht!

´s Avonds ongeveer 2 uur in een rij gestaan voor blijkbaar de enige kroeg/bar/club in Iguacu. Maar gezellig was het zeker, gezien het feit dat we de zondagochtend/middag met niets op de hotelkamer maar een taxi heen en terug hebben genomen naar de Mac! Taxiritje kost hier maar paar reais…

dinsdag 1 april 2008

Rond half 9 wij met zn tweeen, samen met paulo en zijn aapje shakira en een machete de jungle in gelopen. Wat een tocht, Shakira op je nek omdat zij geen zin meer heeft om rond te slingeren proberen door de jungle te komen. Ralph die een boom in klimt, onder de rode mieren. Paulo die vertelt over dierensporen, vuur maken, van de bomen eet, de man is echt van de jungle. Heeft er ook tot zijn twaalfde in gewoond. Verder aan lianen geslingerd (!) en over van alles en nog wat met paulo gepraat. Uiteindelijk dus zon 2,5 uur met paulo door de jungle gelopen…!

’s Middags nog naar de Money Jungle gegaan (alleen een rivier oversteken van onze lodge) waar apen zijn opgevangen die uit gevangenschap komen. Daarna weer op piranhas gevist met een Rus en een Iranier. Daarna met het bootje op een of ander verlaten stukje aangemeerd en op een stuk zand tussen de jungle gevoetbald met staff mensen en andere locals…wat een dag weer.
 

Maandag, 31 maart 2008

Goed ontbijtje eindelijk: granen, fruit, verse eieren. En een loslopende aap naast je en papagaaien boven je. Rond 10,00 het water opgegaan voor Meeting of the Waters. Zijtak van amazone rivier afgevaren en na ong een uurtje varen komen we op een punt waar de Rio Negro (zwart, zuurder water) e nde Rio Solimoes (bruiner, helderder water) elkaar ontmoeten en op de een of andere manier (samenstelling water, temperatuur e.d.) 20 km lang naast elkaar blijven stromen. Heel bizar gezicht.

Aangemeerd bij verschillende dorpjes, heel erg leuk dat wij hier kunnen en mogen komen. Na de lunch (ergens in een houten tentje in de amazone) ging een groep naar huis die niet een optionele tour had geboekt. WIj natuurlijk wel!

ROnd 14,00 lopen stoeien met Piranucu’s. Vissen uit de Amazone van 1,5 – 2,5 meter lang. Met Paulo wat shotjes cachaca soldaat gemaakt en met een motorboot verder de Amazone rivier afgegaan.

50, 51 lopen knallen met de boot, want wat een ruimte op de rivier…! Verder originele dorpjes bezocht, allemaal heel erg indrukwekkend.

Rond 16,00 in een afgezet stuk jungle geweest. Reuze waterlelies, waterhyacinten en bomen (kapok) van 200-300 jaar oud. Opeens tussen de lelies zaten ook 2 krokodillen (kaaimannen). Stukken kip gevoerd om de grote kaaiman op een houten schot te krijgen. Wat doet Paulo? Kleren uit, petje af en klimt naar beneden vanaf de houten toren waar we op stonden.  Duikt vervolgens in het water!

Who wants to join me? vroeg ie. En om de een of andere reden trok ik me kleren uit en klom ook naar beneden om erin te duiken. Even gebadderd en toen er weer uit. Daar lig je dan in de amazone tussen kaaimannen.

Afgedoucht en weer op de motorboot. Op het water stopten opeens twee andere houten bootjes naast ons. Mensen/kinderen met 2 anaconda’s en 2 luiaards. (anacondas net uit het water gevangen door 2 jochies). Opeens zit ralph met een dikke anaconda om zn nek en ik wist niet echt waar ik het moest zoeken…

Daarna langs de zijkant van de amazone op piranha’s gevist. Lekker simpel bamboe stokje met nylon eraan. Goed genoeg, want savonds hadden we grote pan soep van kunnen maken! Op de rivier nog schitterende zonsondergang mogen zien, niet normaal hoe mooi dat is.

Waren we eenmaal weer bij de lodge (19,30) zei paulo opeens, zullen we op crocodile spotting gaan? Dus in het pikkedonker op bootje verder het water opgegaan. Opeens zit paulo met 3 baby krokodillen in zijn mond! Grappig om zelf ook een keer zon beestje vast te houden

Dus aardig wat met dieren gedaan deze dag, hebben we in ieder geval wel echt de amazone meegemaakt. Wat een indrukken, schitterende dag.

zondag 30 maart 2008

na wat pinproblemen (pin automaten opeens offline) rond 13,30 opgehaald door een prive busje naar de haven van Manaus.  Daar overgestapt in een houten motorbootje alleen voor ons twee om zo naar de lodge te gaan. Onze eerste kennismaking met het water van de Amazone. maar daar waar het ook bekend om staat: een enorme hoosbui. Dus zeiknat aangekomen, na wat welkom bananenchips en een drankje moesten we gelijk op pad met een boottocht mee. Dus even snel omgekleed, poncho aan.

Naar een indianendorpje gegaan 30 min. varen vanaf lodge. Wat touristich en vervelend, zij deden een dansje en mensen gelijk alleen maar fotos en videos schieten. Dus maar zelf een beetje op het kleine stukje eiland gelopen. Terug in de lodge had onze prive gids Paulo wel een heel interessant gesprek over de Amazonas. ’s Avonds heerlijk gegeten in de lodge, van pompoensoep tot catfish, pastas, rijst e.d.

vrijdag 28 maart

 Vandaag de laatste dag in Salvador. Vannacht vliegen we om 3.30 naar Manaus. Na 5(!) tussenstops zullen ´s middags in Manaus aankomen. Daar blijven we een nachtje en dan begint onze reis in de Amazone (www.amazonecopark.com.br)

 Gister een heerlijk dagje gevaren met een grote zeilboot. Twee eilanden bezocht met schitterende stranden. Lekker geluierd, gezwommen en Afrikaans gegeten. Lekker dagje dus. Vandaag wat culturele foto´s gemaakt en goed gegeten. Nu wachten op ons vliegtuig……in de Amazone hebben we waarschijnlijk geen email en telefoon bereik. Dus het volgende berichtje volgt als we in Foz zijn!

 Tot dan…….

woensdag 26 maart 2008

gisteren de vlucht van rio naar salvador. Prima gevlogen met TAM air, hapje, meerdere drankjes en voordat je het weet ben je in Salvador. Hier met een airco busje naar Praca de Sé in het centrum, waar we in de buurt slapen in het Arthemis Hotel. Grappig hotelletje, 7e verdieping van een appartementencomplex. Simpel, nothing fancy, maar op zich wel ok. We hebben in ieder geval alles voor onszelf voor maar 65 reias per avond. En het uizicht is wel onbetaalbaar. ’s Avonds een typische bahiaanse stoof van garnalen en vis gegeten, maar verder is het centrum van Salvador savonds laat niet aan te bevelen. Verder, omdat we al Paraty en Ouro Preto hebben bezocht, valt Salvador voor ons zelf wat tegen. De architectuur van de kerken en centrum gebouwen kennen we namelijk dus al. En in die andere plaatsen kon je tenminste op je gemak bekijken. Salvador is de derde grootste stad van Brazilie, maar dat zou je qua centrum niet zeggen. Het is vooral groot qua inwoners, maar niet qua faciliteiten en voorzieningen. Morgen waarschijnlijk op een boot het water op, lekker de ruimte in, zon, zee, lekker windje…

zondag 23 maart, 2003

een week in rio is zo snel gegaan, je bent geneigd dingen helemaal te vergeten, dus even terugkijken:

vorige week zaterdag was een mooi gezicht. Na ruim drie weken besloten we maar s onze kleren te gaan wassen, aangezien de witte shirts geel begonnen uit te slaan en een handwasje niet voldoende meer was. Dus alle kleren in de rugzak en met de enige korte broek en vest de straat over. Eens in de zoveel tijd komt de regen met bakken uit de hemel en dat geluk hadden wij vandaag, daarnaast was het nog zaterdag dus 9 van de 10 lavandarias zijn gesloten. Wat is zeg; het was een mooi gezicht met de rugzak en kletsnatte vesten en korte broek over straat en eindelijk bij een wasserette aangekomen. Kleren gewassen en gedroogd dus we kunnen er weer even tegenaan.

Zondag 16 maart Flamengo-Botafogo in Maracana. Ook een hele belevenis, omdat woensdag erop flamengo een belangrijke wedstrijd had voor de Copa, speelde meer reserves, dus het zou minder druk worden. Hebben wij niet gemerkt, we stonden midden in de flamengo tribune waar duizenden mensen met vlaggen springen, dansen en zingen. Grappig om te zien dat hier vriend en vriendin bijvoorbeeld alletwee met shirtje aan naar het stadion gaan. Hele wedstrijd zingen en de samba dansen. Heel leuk om mee te maken. We maken gelukkig geen saaie dingen mee, want de wedstrijd was doelpunt rijk (2-3), een relletje hoort erbij (2 rode kaarten) en ook buiten het stadion is er leven in de brouwerij (traangas)

donderdag 20 maart met nanko van buuren van ibiss op pad geweest. In Vila Alianca (een favela van het rode commando) is de voetbalschool CTI en we konden nu precies zien hoe en wat. Aparte dag moet ik zeggen. Met zn vieren in de jeep van nanko (joris was er ook bij; afstudeer opdracht bij ibiss) en richting noordwesten van rio gereden. Na een lange rit reden we een buurt binnen dat wel anders is dan het veilige ipanema. Er werd een seintje doorgegeven dat de jeep van nanko is gezien, dus dan weten bepaalde mensen in de favela wie er aan komt. Nanko kent hier iedereen, dus een groet hier en een kus daar. Mensen bekijken je wel even, omdat je een nieuw gezicht bent, maar je bent goed volk omdat je bij nanko in de auto zit, die al meer dan 20 jaar werk voor hun doet. Vervolgens rij je langs gewapende posten (mannetjes van 16, hooguit 17 met een A15 machinegeweer) en reden we richting trainingsveld. Daar werd speciaal op ons gewacht voor de training en de jongens wilden echt wat laten zien. Leuk om hun aan het werk gezien te hebben en ze waren natuurlijk nieuwsgierig wat die nederlanders precies kwamen doen. Ook met de jonge kids die buiten het hek stonden lopen dollen, nederlandse woordjes geleerd.

na de training gingen we naar een verjaardag van Paulinho (vraag me niet wie dat is, maar we liepen maar achter nanko aan), ook daar weer aan iedereen voorgesteld. Daar werden de flessen bier tevoorschijn gehaald en werd de bbq aangestoken. De drums werden ook van stal gehaald, omdat ze graag voor ons wilden optreden. Een live optreden van jongens en meiden van 15-20 jaar, super!

Heel bizar, midden in de favela Vila Alianca, maar we hebben ons prima vermaakt. De instrumenten werden er nog bij gehaald, dus lekker muziekje gemaakt met zn allen. Ook hier werd een voetbal erbij gepakt, dus met jong en oud op het betonnen plein tot savonds laat lopen voetballen. Vonden ze schitterend om de nederlanders proberen te dollen en dat wij met alles meededen. Ik denk wel dat we hier zo’n 30 liter zweet zijn verloren!

Maar dus een hele gezellige avond eigenlijk in Vila Alianca. Daarna reden we door naar Vila Cruzeiro. Een van de meest beruchte favela’s. Daar ongeveer het zelfde ritueel, alleen iets zwaarder bewapend. Toch op de een of andere manier voelden we ons niet onveilig. Je went er blijkbaar snel aan als links iemand met 1 arm (de andere is er ooit afgeknald door een handgranaat van de politie) een een 9 mm met je mee loopt naar de kleine kroeg. Ook hier weer dus flessen bier op tafel en gekeken naar voetbal op tv.

Uiteindelijk dus pas snachts weer in ons eigen buurtje terug gekomen en dat was dan een hele dag in buurten waar de politie eens in de zoveel tijd alleen komt met gepantserde tanks en helikopters met sluipschutters om een zooitje mensen af te knallen.

Heel raar om de volgende dag dan weer op ipanema strand te liggen met een verse coco in je hand, maar goed, zo zien we in ieder geval alles van brazilie, nietwaar? En er is een hoop dat wij kunnen beteken voor de buurt en de voetbalschool.

Momenteel dus in Buzios (vrijdag aangekomen en maandag weer naar Rio). Ze zeggen dat Buzios het St. Tropez van brazilie is. Het is een vakantieoord voor de rijke brazilianen en dat is te zien qua prijzen van pousadas. Maar het ziet er schitterend uit. Het centrumpje savonds is superdruk, dus we vermaken ons prima. Uiteindelijk valt het qua prijzen van eten ook wel mee. Vrijdag in een restaurant een portie picanha maturada voor 2 personen besteld. Dat betekent hier vier stukken vlees (soort entrecote dus), rijst,  friet en groentes. Uiteindelijk nog maar voor 9 euro per persoon…